W Muzeum Narodowym w Lublinie otwarto wystawę „Wróblewski i po… Sztuka realizmu bezpośredniego” . Można na niej zobaczyć przekrój twórczości Andrzeja Wróblewskiego – jednego z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku – od jego wczesnych prac abstrakcyjnych, przez dzieła z cyklu „Szoferzy” i „Rozstrzelania”, aż po późne prace wpisane w rozrachunkowy i egzystencjalny nastrój okresu odwilży.
Andrzej Wróblewski to wybitny malarz, bardzo indywidualny. To prekursor i ikona polskiego malarstwa, którego prace były inspiracją dla wielu innych artystów, takich jak Modzelewski, Bałka, Sasnal, a także Czwartos. Gdyby nie Wróblewski i jego kontynuatorzy, kanon polskiego malarstwa zapewne ukształtowałby się inaczej
– powiedział wicepremier prof. Piotr Gliński podczas wernisażu wystawy.
Wystawa została przygotowana we współpracy z Fundacją Andrzeja Wróblewskiego i obejmuje prawie 100 obrazów i szkiców Andrzeja Wróblewskiego oraz 50 dzieł innych artystów, którzy nadawali nowe znaczenia sformułowanemu przez krakowskiego malarza programowi „realizmu bezpośredniego”. Na ekspozycji można oglądać dzieła m.in. Zbigniewa Libery, Mirosława Bałki, Katarzyny Kozyry, Wilhelma Sasnala.
Krótkie życie artysty (1927-1957) zaowocowało wieloma oryginalnymi rozwiązaniami artystycznymi, które inspirowały kolejne pokolenia – twórców skupionych w Gruppie, grupie Wprost, „Ładnie” oraz działających w różnych mediach i reprezentujących średnie oraz najmłodsze pokolenie.
W swoich zbiorach Muzeum Narodowe w Lublinie posiada dwa obrazy Andrzeja Wróblewskiego. „Obraz na temat okropności wojennych” („Ryby bez głów”) powstał w 1948 roku – jest zwieńczeniem wczesnego okresu twórczości artysty, a zarazem początkiem cyklu „Rozstrzelania”, poświęconemu doświadczeniu wojny. Drugi obraz – „Kobieta” – namalowany został tuż przed tragiczną śmiercią artysty w 1957 roku, wieńcząc wielokrotnie powtarzany przez artystę temat „Kolejek” i „Poczekalni”.
Ekspozycję można zwiedzać do 27 sierpnia 2023 r.
Źródło. MKiDN, gov.pl, mat.pras.